گوش انسان اندامی است که به کمک آن قادر به شنیدن صداهای مختلف هستیم. این اندام یکی از اندام های بسیار مهم بدن است که مسئول حس شنوایی آن است.

بخش های مختلف گوش انسان

گوش انسان دارای سه بخش کلی است که با عنوان های گوش بیرونی، گوش میانی و گوش داخلی شناخته می شوند. به طور کلی اعمالی که گوش انسان انجام می دهد، این ها هستند: جمع آوری صدا، انتقال، تقویت صدا، تبدیل آن به سیگنال های الکتریکی (سیگنال های ارسالی به مغز) و حفظ تعادل بدن است.

گوش خارجی

گوش خارجی وظیفه حمع آوری و متمرکز کردن امواج صوتی دریافتی را دارد. اجزای آن عبارتند از لاله گوش، مجرای گوش خارجی(به آن کانال هوا نیز گفته میشود)، پرده صماخ. در گوش خارجی امواج از طریق لاله گوش دریافت شده و از طریق مجرای گوش بیرونی به سمت پرده صماخ می روند. این امواج با پرده صماخ(همان پرده گوش) برخورد کرده و موجب ارتعاش و تکان خوردن آن می شوند. پرده صماخ دارای گردش خون زیاد است. شکل لاله گوش انسان به صورتی است که میتواند تا حدی جهت صدا را تشکیل بدهد. مجرای گوش خارجی، نوعی موم ترشح میکند که این موم از گوش میانی و داخلی محافظت می کند. قطر پرده صماخ در محل های مختلف آن متفاوت است و به همین دلیل هم امواج با فرکانس های مختلف، موجب ارتعاش در محل های مختلفی از آن می شوند.

گوش میانی

در پشت پرده صماخ، سه استخوانچه گوش قرار دارند. این استخوانچه ها وظیفه منتقل کردن و تقویت این امواج صوتی به صورت مکانیکی را تا گوش داخلی دارند. این استخوانچه ها عبارتند از : چکشی، سندانی و رکابی. استخوانچه چکشی به سندانی و سندانی به رکابی متصل هستند.  استخوان رکابی به پنجره بیضوی متصل است. امواج صوتی از طریق این پنجره به فضای مایع درون گوش داخلی انتقال پیدا می کنند. بخش دیگری به نام لوله استاش در گوش میانی وجود دارد. این لوله از سمت حلق به گوش میانی متصل می شود و برای تنظیم فشار هوا در دو طرف پرده صماخ کاربرد دارد. زمانی که ما گوشمان می گیرد و با گرفتن بینی سعی میکنیم هوا را به سمت گوش منتقل کنیم، در واقع داریم هوا را از طریق این لوله به پشت پرده گوش می فرستیم.

گوش داخلی

گوش داخلی مهمترین بخش گوش است که اعمال تبدیل امواج صوتی به سیگنال های الکتریکی عصب شنوایی و تنظیم تعادل بدن را بر عهده دارد. در گوش داخلی بخشی وجود دارد به نام مجراهای نیمه حلقوی. این مجراها به نوعی عملکردی مانند ژیروسکوپ را برای بدن ایفا می کنند و به حفط تعادل بدن کمک می کنند. این بخش از گوش داخلی با چشم و بینایی نیز در ارتباط است. بخش بسیار مهم دیگر در گوش داخلی، حلزون است. حلزون در گوش داخلی مسئول تبدیل امواج مکانیکی صوت به سیگنال های عصب شنوایی است. عصب شنوایی مستقیما ما حلزون متصل است. سلول های مویی در حلزون قرار دارند که برخورد امواج صوتی به انها موجب تکان خوردن آنها و درنتیجه این تکان ها و ایجاد تنش مکانیکی، یون های سلول آزاد شده و موجب انتقال الکتریکی و شیمیایی و تبدیل آنها به سیگنال عصبی می شود.