مطالب به آدرس زیر منتقل شدند.

تمامی موجودات بایستی قادر به انجام تولیدمثل و پردازش انرژی باشند. ادامه حیات بدون این دو عملکرد ممکن نیست. مولکول های DNA ، حامل اطلاعات ژنتیکی هستند، که شامل دستورالعمل های لازم برای همانندسازی دقیق خودشان، در طی همانندسازی، است. اما همانندسازی DNA به یک ماشین آنزیمی ماهر و در کنار آن به یک منبع غنی از واحدهای ساختمانی نوکلئوتیدی نیاز دارد که از طریق متابولیسم (سوخت وساز) سلول فراهم می شوند. این امر پیشنهاد می کند که احتمالا در پروتوسل های ابتدایی، مولکول های خودهمانندساز و یک منبع متابولیسمی از واحدهای ساختمانی، با یکدیگر ظهور پیدا کرده اند. چگونه چنین اتفاقی افتاد؟

احتمالا این شرایط موردنیاز در وزیکول ها فراهم شده است. وزیکول ها اجزای پر از مایعی هستند که توسط ساختاری شبه غشایی احاطه شده بودند. آزمایش های اخیر نشان می دهد که وزیکول های تولید شده به روش های غیر زیستی می توانند بعضی ویژگی های مرتبط با حیات را نشان دهند، که شامل متابولیسم و تولید مثل ساده، و نیز حفظ تفاوت محیط شیمایی داخلی با محیط شیمیایی اطراف است. به عنوان مثال، هنگامی که لیپیدها یا دیگر مولکول های آلی به آب افزوده می شوند، وزیکول ها می توانند به طور خود به خودی تشکیل شوند. در این زمان، مولکول های آب گریز در این مخلوط به صورت دولایه سازمان می یابند
که شبیه به دولایه لیپیدی غشای پلاسمایی است. افزودن موادی مانند مونتموریلونیت (خاک رس معدنی نرمی که از طریق باد دادن خاکستر آتشفشانی به دست می آید)، سرعت خودگرایش وزیکول ها را بسیار افزایش می دهد. این خاک رس، که تصور می شود بر روی زمین اولیه وجود داشته است، سطحی فراهم می آورد که مولکول های آلی بر روی آن تجمع یافته و احتمال واکنش مولکول ها با یکدیگر و تشکیل وزیکول ها را افزایش می دهد. وزیکول های تولید شده به روش غیرزیستی می توانند به خودی خود تولید مثل کنند، و می توانند بدون رقیق شدن محتوایشان رشد کنند. وزیکول ها همچنین قادر به جذب ذرات مونتموریلونیت، ازجمله ذرات پوشیده شده با RNA و دیگر مولکول های آلی، هستند. در نهایت، آزمایش ها نشان داده اند که برخی وزیکول ها دولایه، نفوذپذیری انتخابی دارند و قادرند با استفاده از مواد خارجی، واکنش های متابولیکی را انجام دهند که پیش نیاز مهمی برای شکل گیری حیات است.

منبع : بیولوژی کمپبل – جلد 4 – فصل 25